இதயம்

கண்ணிவெடி போன்ற என் இதயத்தில் 

கால் பதித்துவிட்டாய் 

எடுத்து விடாதே... 

சிதறிவிடும் என் இதயம்...

ஊமையாய்

அன்பே உன் 
காந்தக் கதிர்கள் 
வீசும் கண்களால் 
தள்ளாடும் என் 
எண்ணங்கள் நித்தம் 
ஒரு புதிதாய் 


இன்ப சஞ்சாரங்கள் 
காட்டிய உன் 
கனவுகளால் நித்தம் 
வலம் வரும் இரவுகளில் 
சுகமான தொல்லை 


உன் நினைவு எனும் 
ஊற்று எந்நேரமும் 
புூத்த மலர் 
நறுமணமாய் என்னில் 


என் இதயத்தில் 
இன்றும் என்றும் 
மறக்காது உன் முகம் 
தினம் சொல்லுது 
என் யுகம் 


உன்னை தினம் நினைத்து 
நசசரிக்கும் என் 
எண்ணங்களால் எச்சரிக்கின்றேன் 
உன் மௌனத்தை 
தினம் ஊமையாய் 

அம்மா

காதல் என்பது விஷம்,

விஷம் என்பது இனிப்பு,

இனிப்பு என்பது ஆபத்து,

ஆபத்து என்பது வாழ்க்கை,

வாழ்க்கை என்பது அழகு,

அழகு என்பது பெண்,

பெண் என்பவள் அம்மா...


நானும் கொஞ்சம் கவிதை எழுதுவேங்க... 

பணம்

பெட்டியில்
பூட்டி பூட்டி வைத்ததில்
காகிதமும் பணமும்
ஒரே ஜாதியெனப் புரிந்தது

தொலைபேசி

நிறைய இதயங்கள்
இங்கு தான் உறைகின்றன்
உலகின் தூரங்களை ஒரு
சின்ன பொத்தான்களில் சுருக்கிவிடுகிறது
தொலைபேசி!

காதல் பேசியும்
அரசியல் தகவலறிவித்தும்
குடும்ப விவாதம் பகிர்ந்தும் வீட்டின்
ஐந்தாம் சுவராய் அவசியப்பட்டுப் போனது
தொலைபேசி!

கால வேகத்திற்கு
கையில் அடங்கி போய்
உலக விஸ்த்தாரிப்பை
ஒரு சொடுக்கலில் அறிவித்த்
மொபைல் ஃபோனாகவும் பிறந்தாலும்
அலைபேசியென அர்த்தம் கொண்டுவிட்டதில் -
தொலைபேசிக்கே பெருமை

வலிகள் மனதோடு

வலிகள் மனதோடு
இருக்கும்வரை தான்
வலிக்கு அழகு....

காதலில் உண்மை
இருக்கும்வரை தான்
காதலுக்கு அழகு....

நட்புக்கு நம்பிக்கை
இருக்கும்வரை தான்
நட்புக்கு அழகு....

மனைவியின் நேசம்
இருக்கும்வரை தான்
வாழ்க்கை அழகு....

என் உயிரோடு ஒன்றி
நீ இருக்கும்வரை
நானும் அழகு....